

در دلم هزاران ستاره و شعر است.
درونم پر شده از آواز و موسيقي و رنگ
پنجره را كه باز مي گذارم همه وجودم بال مي شود
در اوج شعر و موسيقي و آواز
با انكه از هيچكدامشان هیچ نمي دانم
اما به نواي شعرهاي تو
با موسيقي صداي تو،
پرواز مي كنم.
بال مي گشايم تا خورشيد
برچسب:
نویسنده: نگین رضایی